Mama pyta: „Gdzie Kicia?” Córka znalazła coś, co znów leży mamie na kolanach

„Gdzie Kicia?”

Kicia odeszła ze starości półtora roku temu. Mama pytała o nią jeszcze wiosną.

Siadała w fotelu i jej dłoń sama sunęła po kolanach. Głaskała powietrze, tam gdzie przez czternaście lat leżał kot.

Mówiłam więc: „Śpi gdzieś w domu.” Mama kiwała głową, a po godzinie pytała znowu.

Nowy kot? Nie da rady

Rozważałam kociaka. Potem policzyłam: kuweta, miski, schylanie się, weterynarz. Mama już nie schyli się bez pomocy, a ja nie mam drugiej pary rąk.

Pluszowy kot ze sklepu? Mama obejrzała go i odłożyła. Nie ruszał się, więc dla niej nie żył.

Brakowało jednej rzeczy: oddechu

Zrozumiałam, że mama nie tęskni za „kotem w ogóle”. Tęskni za ciepłym ciężarem na kolanach i za tym, jak jego bok unosi się i opada.

Tak znalazłam Śpiącego Mruczka™. Miękki, zwinięty w kłębek kot, któremu wbudowany cichy mechanizm unosi bok jak przy oddechu.

Uczciwie: czym jest, a czym nie

To realistyczny pluszak, który unosi bok jak przy oddechu. Nie żyje. Nie zastąpi prawdziwego kota.

Za to nie trzeba go karmić, nie ma kuwety, sierści na dywanie ani wizyt u weterynarza.

Co się zmieniło

Pierwszego wieczoru mama patrzyła na jego bok dłuższą chwilę. Potem położyła na nim dłoń i powiedziała: „Śpioch.”

„Czy to nie oszustwo?”

Nie, jeśli mówisz o nim uczciwie. Nie udawaj, że to żywy kot. Mama zwykle sama wie, że to jej towarzysz, i dobrze jej z tym.

„A jeśli zapyta, czy on żyje?”

Odpowiedz spokojnie: „Śpi.” Jeśli mama niepokoi się, że kot się nie budzi, wyłącz mechanizm i skorzystaj ze zwrotu. U niektórych osób tak bywa i to normalne.

„Czy to nie dziecinne?”

To realistyczny kot, bez bajkowych oczu i kolorów. Mów o nim „kot”, nie „zabawka”.

Dla kogo to jest, a dla kogo nie

Dla Ciebie, jeśli: mama lub tata całe życie mieli kota, tęsknią za nim, a żywy zwierzak nie wchodzi już w grę.

Nie dla Ciebie, jeśli: oczekujesz, że zastąpi prawdziwe zwierzę albo opiekę, lub bliski mógłby wkładać do ust elementy pluszaka bez nadzoru.